|
Laburpena :
|
Idazlearen azken garaiko poema hauetako pertsonaiak Bukowskik ezaguturiko jende arrearen poetizazioak dira. Bere pertsonaia guztiek kontsolamendu paradoxiko bera daramate nortasun agirian: ez dago salbaziorik.
Poema hauetako pertsonaiak Bukowskik ezaguturiko jende arrearen poetizazioak dira. Bere pertsonaia guztiek kontsolamendu paradoxiko bera daramate nortasun agirian: ez dago salbaziorik. Gainerakoan, idazle iparramerikarrak ohiko gaiak erabili ditu poema hauetan: haurtzaroko eta gaztaroko pasadizo latzak, arlote-jendearen bizimodua, fabrikako jopuen deshumanizazioa, emakumeekiko harreman pipertsuak, prostituzioaren lilura??? Poema hauetako protagonista nabarmenena, hala ere, Bukowskiren idazkera biluzi, azkar antzeko eta antierretorikoa da.
|
Orri nagusia
