|
Artikuluaren orrialdaketa :
|
47-62 or.
|
|
Laburpena :
|
Bi hamarkada baino gehiago pasa dira familia bidezko hizkuntz transmisioaren kezka piztu zenetik euskal soziolinguistikan. Garai hartan Joshua Fisman-ek eta José María Sánchez Carrión-ek deitu zuten arreta transmisioak hizkuntz gutxituen etorkizunean duen garrantziari buruz eta, geroztik, ekimen ezberdinak jarri dira martxan transmisioaren erronkari aurre egin nahian. Ekimen hauen artean izaera praktikoa zutenak nagusitu dira (transmisio programak), baina transmisioaz hausnartzeko saiakerak ere nabarmentzekoak lirateke. Lortutakoa baloratzera sartu gabe, artikuluak egindakoaren gaineko errepasoa egin nahi du. Horretaz gain, transmisioa ulertzeko eta definitzeko modu berri baten beharra aldarrikatuko da artikuluaren bigarren zatian. Proposamen horrek familiak hizkuntzaren inguruan hartu beharreko zeregin “berria” azpimarratzen du, hau “Familia Hizkuntz Politika”ren nozioari lotuta egonik.
|
Orri nagusia
