"Otto Pettan maiteari" gutunean horra zer irakur daitekeen: "Zoin untsa mintzatzen den ene Anderenoa! Ez dixi batere Garaziko eskuara erabiltzen. Eta aitak erraiten dixi itsuski: "zer debru dute orai, liburietako "euskara" bitxi hori? ... Baina ni, segur nuxu etxeko eskuara baino hobeago dela Anderenoarena, zeren eta "euskara" horrekilan gure herrialde orotan mintzatzen ahal baita gustian nornahirekin. Amak ere hola pentsatzen dixi, erranez beztitzeko eta mintzatzeko berdin izan behar dela. Badirela "igandetako gauzak" hirira joaiteko, eta "egun guzietakoak" etxeko lanen egiteko. Beraz, ari nuxu etxean, amaren eskuara maitiarekin eta ikastolan, Anderenoaren "euskara" pollitarekin". Piarres Hegitoak idatzi artikuluetan horrelako perlak aurkitzen ditugu, bere ikuspegia maitasun handiz agertzen baitu. Nola ez aipa ere idatzi dituen olerkien grazia, zer karrekin adierazi dituen barna harzen zituen gaiak: herria, herritarrak, mitologia... Eta, obraren osatzeko, zer plazerra, Garaziko eskualdean, supazter xokoetan kondatzen ziren ixtorio polliten irakurtzea, lekuko euskalkian! Altxor bat!